Wydarzenie duchowe oparte na metodzie lectio divina, czyli modlitewnym wsłuchiwaniu się w słowo Boże, odbyło się w Liceum Sióstr Urszulanek. Uczestnicy próbowali odpowiedzieć sobie na pytanie „Co Ty tu robisz?”. Przez cały dzień zebranych prowadził doświadczony przewodnik: ks. Krzysztof Wons SDS - dyrektor CFD, kierownik duchowy i rekolekcjonista, teolog duchowości, organizator Dni Pustyni dla Krakowa.

Foto Gość DODANE 28.02.2026 AKTUALIZACJA 28.02.2026

Dzień Pustyni dla Wrocławia

​ZOBACZ ZDJĘCIA: Wydarzenie duchowe oparte na metodzie lectio divina, czyli modlitewnym wsłuchiwaniu się w Słowo Boże, odbyło się w Liceum Sióstr Urszulanek. Uczestnicy próbowali odpowiedzieć sobie na pytanie „Co Ty tu robisz?”. Przez cały dzień zebranych prowadził doświadczony przewodnik: ks. Krzysztof Wons SDS.  

Homilia, którą wygłosił ks. Krzysztof Wons podczas Eucharystii, stała się głęboką medytacją nad historią przymierza Boga z człowiekiem - historią miłości, zdrady, tęsknoty i nieustannej wierności Boga.

Na początku kapłan przywołał słowa Mojżesza, który z troską zwracał się do ludu: „Przestrzegajcie Bożego prawa, wypełniajcie je z całej duszy i z całego serca”.

To wezwanie nie było jedynie nakazem moralnym. Prawo - jak podkreślił kaznodzieja - było następstwem przymierza, jakie Bóg zawarł z Abrahamem. A w przymierzu Boga z człowiekiem zawsze chodzi o miłość oblubieńczą. Nie o zimną literę prawa, lecz o relację serc.

Historia Izraela pokazuje jednak dramatyczną prawdę: kiedy człowiek przestaje kochać Boga, przestaje Go słuchać. - Kiedy przestajemy kochać, przestajemy słuchać - mówił ks. Wons, odnosząc tę prawdę również do naszego życia.

Co wtedy się dzieje? Bóg nie odwraca się plecami. Nie rezygnuje. Cierpi i boleje jak oblubieniec zdradzany przez oblubienicę.

W obliczu niewierności Izraela Bóg posłał proroka Eliasza. Został on posłany z podwójną misją:

1. Przypomnieć ludowi o przymierzu z Bogiem.

2. Wezwać do strzeżenia prawa.

Prawo - jak zaznaczył kaznodzieja - nie było celem samym w sobie. Zostało dane po to, aby pomagało strzec Przymierza, rozpalało serce i pomagało na nowo rozkochać się w Bogu. W Prawie Izrael miał odkrywać, że jest oblubienicą Boga.

Wiemy jednak, ile wycierpiał Eliasz. Zmagał się z odrzuceniem, samotnością i zwątpieniem. Pytał w sercu, czy Bóg jeszcze chce swojego ludu, czy nadal go kocha. A gdy nawet proroka nie posłuchano i lud trwał przy swoich bożkach, historia niewierności toczyła się dalej.

Minęły wieki. Wtedy - jak mówił ks. Wons - Bóg zdecydował się posłać swojego Syna.

Przyszedł On, aby objawić, że Bóg jest Ojcem i kocha swoje dzieci. Nigdy z nich nie zrezygnuje. Sam powiedział, że jest wypełnieniem prawa.

Jezus został nazwany nowym Mojżeszem - Tym, który przyszedł na nowo przelać miłość Ojca do naszych serc, abyśmy odkryli w Bogu naszego Ojca.

Podczas przemienienia na górze obok Jezusa stanęli Mojżesz i Eliasz. Bóg Ojciec powiedział wtedy do uczniów: „To jest mój Syn, Jego słuchajcie”.

- Dlaczego właśnie oni tam stali? - pytał kaznodzieja. - By przypomnieć całe świadectwo Izraela, historię prawa i proroków, które prowadziły do Chrystusa.

Podkreślił, że Bóg może przychodzić z mocą - jak do Mojżesza i Eliasza - w trzęsieniu ziemi, ogniu i wichurze. Ale chce przychodzić także w delikatnym powiewie. Taka jest Jego miłość - subtelna, nienarzucająca się.

Jest tak delikatna, że człowiek może ją podeptać, przybijając Syna do krzyża. A jednak nawet wtedy Bóg nie rezygnuje.

Na krzyżu Jezus modlił się: „Przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. To - jak wyjaśniał ks. Wons - znaczy: przebacz im ignorancję, zaniedbanie, wyziębione serca i obojętność.

Kaznodzieja przypomniał, że gdy przychodzi Syn Człowieczy, poprzedza Go Eliasz, aby przygotować serce oblubienicy na spotkanie z Oblubieńcem. Eliasz ma twarz Jana Chrzciciela, który woła: „Nadszedł czas najwyższy. Uczta weselna jest przygotowana”. To wezwanie jest aktualne także dziś.

W zakończeniu homilii padło wezwanie do wdzięczności: za Mojżesza, za Eliasza, a nade wszystko za Syna Bożego, który broni naszych serc i chroni nas przed zwątpieniem, odejściem i zdradą.

- A nawet jeśli zdrada już się wydarzyła - nie wolno wątpić w Jego miłość. On czeka, chce przebaczyć i odnowić przymierze z nami. Wszystko jest gotowe do uczty - mówił ks. Wons.

Kaznodzieja zachęcał, aby zebrani prosili Boga o łaskę spotkania - na tej uczcie - z Synem i Ojcem, a także z Mojżeszem i Eliaszem. Wezwał również do dziękczynienia za tych, których Bóg nieustannie do nas posyła, aby nasza relacja z Nim nie zgasła, lecz rozpaliła się żarliwością na wzór serca Eliasza.

Na zakończenie głos zabrał Maciej Małyga, który podkreślił, że ta Eucharystia była prawdziwym dziękczynieniem. Wyraził wdzięczność Bogu za prowadzenie i za otwieranie dróg tego spotkania.