Biskup przywołał postać św. Augustyna, który - mówiąc o swojej chęci przyjęcia chrztu - pisał: "Tak bardzo pragnąłem narodzić się na nowo". Również św. Justyn, męczennik - jak i wielu ojców Kościoła - pisał w swojej apologii o chrzcie jako o "nowym narodzeniu". Używane były określenia regeneratio lub nativitas secunda.

Foto Gość DODANE 06.04.2026 AKTUALIZACJA 07.04.2026

Uwielbienie wielkanocne w Kościele pw. NMP na Piasku we Wrocławiu

​Po raz 12. wspólnoty archidiecezji wrocławskiej zaprosiły chętnych w Poniedziałek Wielkanocny na uwielbienie zmartwychwstałego Pana w kościele na Piasku. Bp Andrzej Siemieniewski wygłosił orędzie wielkanocne, a potem rozpoczęła się modlitwa przed Najświętszym Sakramentem.  

Nie dziwi więc, że w czasie wielkanocnym niektórzy pozdrawiają się właśnie tak: "Witaj, Renata", "Witaj, Renatusie!". Te imiona oznaczają "narodzona/narodzony na nowo".

- Ojcowie Kościoła mówili, że jest jeden powód, dla którego możemy się na nowo narodzić: Pan zmartwychwstał! Od czasu, gdy Jezus wynurzył się z grobu, chrześcijanin może wynurzyć się z kąpieli chrzcielnej - zaznaczył.

Wspomniał, że w katedrze legnickiej w Wigilię Paschalną odbyło się 8 takich nowych narodzin - 8 chrztów osób dorosłych. - To było niesamowite doświadczenie - opowiadał, mówiąc o wielkiej kadzi, białych szatach, o ludziach, którzy stali się dziećmi Bożymi, otrzymali Ducha przybrania za synów.

- To miał na myśli św. Paweł, gdy mówił, że przez chrzest jesteśmy zanurzeni w śmierć Chrystusa po to, by się potem wynurzyć. Jesteśmy ludźmi wynurzonymi z głębiny, z otchłani, narodzonymi na nowo - głosił. - Trzeba doświadczyć, przeżyć w pełni to nowe narodzenie - dodał.

Bp Andrzej opowiadał, jak na przełomie 2019 i 2020 r. odwiedziło go pewne misyjne małżeństwo, które dopiero co wróciło z miasta Wuhan w Chinach. Dzielili się nowinkami o tajemniczym wirusie i zamęcie, jaki wprowadza w życie tego kraju. "Cóż to się dzieje w tych Chinach!" - myślał bp Andrzej. Wkrótce potem okazało się, że "dzieje się" nie tylko tam, ale już także i w Polsce.

- To było 7 lat temu... Te minione 7 lat to, według badań, był czas kryzysu. Napełniają nas one nastrojami "jesienno-zimowymi" - stwierdził, w nawiązaniu do książki pt. "Zima Kościoła", o tytule kontrastującym z powtarzanym wyrażeniem o spodziewanej "wiośnie Kościoła".

- To, co przeżywamy, to kryzys chrześcijaństwa kulturowego - mówił. Porównał je do ogromnego dębu czy dwutysiącletniego cedru, który obrósł bogactwem różnych elementów. - Kościół wytworzył przez minione wieki kulturę chrześcijańską, czyli christianitas, "obrósł" nabożeństwami, zwyczajami - jak choćby piękne palmy wielkanocne. Powstał swoisty chrześcijański salon, gdzie wszystko jest "umeblowane" chrześcijańskimi wyobrażeniami, wizjami. Ta forma chrześcijaństwa kulturowego, choć piękna, przeżywa kryzys, jesień. Listki żółkną, opadają na ziemię - zauważył.

Czy to powód do rozpaczy? Bp Siemieniewski, nawiązując do minionych 7 lat kryzysowych, przywołał opisywany w Biblii sen faraona, wyjaśniony mu przez patriarchę Józefa. Władcy przyśniło się m.in. 7 kłosów suchych, zniszczonych, a następnie 7 kłosów pełnych. Była to zapowiedź 7 lat "chudych" i 7 lat obfitości. - Za 7 lat będziemy znów wiosną świętowali Wielkanoc, ale nieco inaczej niż zwykle. To będzie rok 2033. Obchodzić będziemy wielki jubileusz, Jubileusz Odkupienia - przypomniał. - Nadchodzące 7 lat mogą być latami obfitości! - stwierdził.

Zaproponował, by - skoro "więdną listki" chrześcijaństwa kulturowego - pomyśleć o "chrześcijaństwie ziarenkowym". Skoro do ludzi często nie trafia to, co przez wieki wyrosło "w cieniu wielkiego dębu chrześcijaństwa", z całym bogactwem różnych form pobożności, może trzeba zanieść im małe ziarenka - Ewangelię w "skondensowanej formie".

- Chrześcijaństwo ziarenkowe polega na tym, że "siejemy ziarna". Nie siejemy od razu katechizmu, z mnóstwem treści, ale małe ziarenka: "Jezus żyje", "Jezus jest tu", "Mamy rzecznika wobec Ojca" - mówił. Tłumaczył, że takim ziarnem może być werset słowa Bożego, może być podsunięta komuś Ewangelia czy nawet pojedyncza przypowieść.

- We Francji w tę Wielkanoc ochrzczono 21 tys. dorosłych katolików i nastolatków. Większość z nich to nie ludzie wychowani "w cieniu wielkiego dębu chrześcijaństwa", w chrześcijańskiej kulturze, ale "na ugorze". Połowa z nich najpierw zaczęła czytać Pismo Święte, a potem zgłosiła się do katechumenatu. Ktoś im to Pismo Święte podsunął - mówił biskup, dodając, że ok. 20 proc. z tych ludzi zainteresowało się chrześcijaństwem poprzez materiały z różnych stron internetowych.

- Na te 7 lat, do roku 2033 r., trzeba zdobyć nowy zawód: "siewca". Chodzi o sianie takich ziaren, często na ugorze, sianie Ewangelii - stwierdził.

Modlitwa uwielbienia w Kościele pw. NMP na Piasku - z udziałem różnych wspólnot archidiecezji wrocławskiej - odbyła się w Poniedziałek Wielkanocny już po raz 12.

- Dziękujemy, że chcecie proklamować, iż Jezus żyje! - zwrócił się do zebranych Tomasz Piechnik, lider wspólnoty Hallelu Jah. - Wierzę, że to uwielbienie może cię podnieść, postawić na skale, którą jest Chrystus. Pan może dać ci nowe wino, nową radość, nową nadzieję, nową wiarę wlać w twoje serce.

- Pragniemy, by przez naszą modlitwę Pan Bóg był dzisiaj uwielbiony - witał wszystkich ks. Krystian Charchuta, proboszcz parafii pw. NMP na Piasku i opiekun Wspólnoty Bożego Serca.

Na Piasku obecni byli członkowie wielu wspólnot, takich jak: Lew Judy, Dom Boży, Koinonia "Jan Chrzciciel", Wspólnota Bożego Serca, wspólnota Ichtis, wspólnoty Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym, Hallelu Jah.