agata.combik@gosc.pl Kolorowa rzeka wędrowców do jasnogórskiego portu „dopłynęła” wraz z potokami deszczu. Niektórzy dołączyli do niej tylko na kilka dni, ale każdy w tym wielkim nurcie ma swoją niepowtarzalną historię. Jak Kamila, pielgrzymująca po raz 11., tym razem z synkiem Tymkiem. – Gdy po raz pierwszy poszłam na pielgrzymkę, chciałam pogodzić się z Bogiem, na którego „obraziłam się” po śmierci babci… Przyszła chwila, gdy zapragnęłam pojednać się, pogodzić. Udało się – mówi.