Nowy numer 41/2019 Archiwum

Jedną nogą w niebie

– Zaślubiam cię Chrystusowi Jezusowi, Synowi Ojca Przedwiecznego… – usłyszała s. Maria Michalina. Uroczysta profesja monastyczna i konsekracja dziewic odbyły się we wrocławskim klasztorze benedyktynek sakramentek.

Ceremonii profesji i duchowych zaślubin, która przybiera szczególnie uroczystą formę w zakonach monastycznych, przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski. Słowa Pieśni nad Pieśniami, w których zbliżający się Oblubieniec woła Oblubienicę, mówiąc, że „oto minęła już zima (…), na ziemi widać już kwiaty”, brzmiały szczególnie pięknie przy ul. Przedwiośnie, gdzie na co dzień trwa nieustanna modlitwa sióstr i gdzie każdy może włączyć się w adorację.

Na Godach Baranka

Tuż przed Mszą św. s. Maria Michalina od Najświętszego Sakramentu przeszła w procesji z klauzury klasztornej do kaplicy, w której zgromadzeni byli jej bliscy, przyjaciele, sąsiedzi – tego dnia prawdziwi goście weselni. Po homilii i Litanii do Wszystkich Świętych, podczas której mniszka leżała krzyżem, przyszedł czas na uroczyste śluby. Siostra ślubowała przez całe swe życie zachować „stałość we wspólnocie tego klasztoru, posłuszeństwo i sposób życia według reguły Świętego Ojca Naszego Benedykta i naszych konstytucji”, ślubowała także „ze wszystkich sił podtrzymywać kult i nieustanną adorację Najświętszego Sakramentu Ołtarza jako żertwa złożona w ofierze Jego chwale (…)”. – Zaślubiam cię Chrystusowi Jezusowi, Synowi Ojca Przedwiecznego. Przyjmij więc obrączkę – znak wierności, pieczęć Ducha Świętego, abyś została nazwana Oblubienicą Boga – mówił biskup, wręczając siostrze obrączkę. – Jam Temu poślubiona, któremu aniołowie służą, którego piękno słońce i księżyc podziwiają – zaśpiewała, a siostry chórem podjęły psalm „Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha…”. Po chwili siostra otrzymała z rąk biskupa brewiarz – aby, zgodnie ze słowami obrzędu, z jej ust rozbrzmiewała nieustannie chwała Ojca Niebieskiego i aby wstawiała się za zbawienie świata. – Sześć lat temu, gdy rozpoczynałyśmy obchody 40. rocznicy obecności benedyktynek we Wrocławiu, bp Andrzej konsekrował w naszej kaplicy ołtarz. Dziś odbywa się jakby ciąg dalszy tej liturgii – konsekracja „żywej żertwy” – s. Michaliny, która idąc za Bożym głosem, chce złożyć siebie w ofierze w konsekracji zakonnej – mówiła przeorysza s. Miriam.

Usłyszały dzwon

– Profesja monastyczna to dla nas wszystkich znak, by na nowo zrozumieć, czym jest słowo – tłumaczył bp A. Siemieniewski. – Jesteśmy przyzwyczajeni do nowożytnego pojęcia słowa, do słów, które przypominają liście gnane jesiennym wichrem. Pędzą jedne za drugimi, a te, które przybywają, już w trakcie swego przybycia stają się nieaktualne… Jak zauważył, zdarza się jednak, że pośród szumu mknących liści zabrzmi inny dźwięk – głos dzwonu, mocniejszy i dłużej trwający. Podobnie oprócz przemijających słów jest i inne. – Na początku było Słowo… Wraz z przybyciem Pana Jezusa na ziemię zabrzmiało jak dzwon i brzmi od tamtego czasu – mówił bp Andrzej. Wyjaśniał, że powołanie monastyczne to skoncentrowanie się na tym nieprzemijającym Słowie. Przypomniał skierowane do Koryntian słowa św. Pawła o dziewicy „troszczącej się o sprawy Pana”. Siostry życia monastycznego troszczą się o to, by Pan był uwielbiony, ale także w swoich sercach noszą wszystkie sprawy, które znajdują się w sercu Jezusa: modlą się za cierpiących, niewierzących, zagubionych, dotkniętych odrzuceniem, rozpaczą. – Siostry benedyktynki adoracyjnego życia są świadkami Bożego królestwa – świadkami tego, że można żyć, patrząc twarzą w twarz w oblicze Króla; można słuchać słowa Bożego wypowiadanego dzisiaj, można żyć w towarzystwie świętych – mówił. Mniszki benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu należą do wielkiej rodziny benedyktyńskiej mającej 1500-letnią historię. W jej ramach powstała w XVII w. gałąź, której członkinie mają trwać nieustannie przed Najświętszym Sakramentem. We Wrocławiu ich klasztor znajduje się przy ul. Przedwiośnie 76/78, na Pawłowicach. Msze św. (w których mogą uczestniczyć wszyscy chętni) są odprawiane w klasztornej kaplicy w niedziele o 7.30, w dni powszednie o 7.00. Po Eucharystii rozpoczyna się wystawienie Najświętszego Sakramentu – w niedzielę, poniedziałek, wtorek, czwartek i piątek. W te dni kaplica jest udostępniona dla wiernych: od kwietnia do września do 19.00, od października do marca do 17.00. Siostry goszczą czasem wspólnoty czy osoby indywidualne chcące przeżyć przed Najświętszym Sakramentem dzień skupienia. Ludzie często przychodzą tu ze swoimi intencjami. Benedyktyńska gościnność promieniuje serdecznością i zachętą do adoracji. „Biegnijmy, biegnijmy do Najświętszego Sakramentu! – pisała ich założycielka, matka Mechtylda. – Starajmy się nasycić nieskończone pragnienie Serca Bożego”. Zobacz: benedyktynki-sakramentki.wroclaw.pl

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama

Sponsorowane

Https://Www.AUTOdoc.PL