Czasami modlimy się do Ducha Świętego, myśląc o Nim tylko jako o Kimś, kto obdarza swoimi darami. Tymczasem On daje, by posyłać albo najpierw posyła, wzywa do czegoś, potem obdarowuje, uzdalnia, by można to było realizować – mówił ks. Wojciech Jaśkiewicz, proboszcz parafii, podczas Mszy św. o północy.
Kilka zdjęć:
Zaprosił słuchaczy do nowego spojrzenia na wspólnoty, do jakich w Kościele należymy, też parafialne. Liturgia czuwania w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego jako jedno z czytań proponuje słowa z Księgi Wyjścia mówiące o zawarciu przymierza na Synaju – przymierza, z którym wiązało się ukonstytuowanie nowego ludu Bożego.
– Bóg wzywa nas, byśmy odróżniali się od innych środowisk. Mamy budować wspólnotę zgodnie z wolą Bożą… „Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali” – mówił Jezus wspólnocie zgromadzonej w Wieczerniku. O tym przykazaniu się tyle mówi, ale czy się tym żyje? Może powinniśmy się w końcu naprawdę nawrócić, by przyjąć Słowo i to przykazanie realizować? – pytał ks. Wojciech.
– By to było możliwe, musimy pozwolić Duchowi Świętemu dogłębnie się przemienić, abyśmy – jak słyszymy u proroka Ezechiela – otrzymali nowe serce. Tego przykazania nie można realizować, jeśli się ma serce kamienne. Tylko On może je przemienić, sprawić by nie było w nim żadnego egoizmu czy zazdrości… Czasem się mówi „Przyjdź Duchu Święty”, lecz w rzeczywistości się mówi „Przyjdź, ale mnie do końca nie przemieniaj”.
Ks. Wojciech mówił, o tym, co buduje wspólnotę: miłości i pokorze, gotowości służenia innym, bycia „ostatnim”, uznania że inni są ważniejsi ode mnie. – Takim człowiekiem był również ks. Stanisław Orzechowski – pokorny w swoim służbie ludziom – zauważył.
W programie czuwania znalazła się Msza św., modlitwa uwielbienia, prowadzona przez Kompanię Jonatana, ale także dzielenie się w grupkach tym, jak doświadczamy działania Ducha Świętego, oraz Liturgia Godzin.
