W Wielki Poniedziałek i Wielki Wtorek wędrowali duchowo do świątyni jerozolimskiej, z której Jezus wyrzucił kupców i której ruinę zapowiedział, śledzili losy figowca, który usechł - obrazu życia niezakorzenionego w Bogu, winnicy, z której wyrzucono Gospodarza.
Zdjęcia:
- To ostatnie ziemskie dni Pana Jezusa. Potęgują się miłość i potęguje nienawiść, życie i śmierć - zauważył prowadzący nabożeństwo bp Maciej Małyga. Zapraszał, by być w tych dniach blisko Jezusa - jak i On jest zawsze przy nas.
W Wielką Środę uczestnicy nabożeństwa odwiedzili siedzibę arcykapłanów, widząc, jak narasta spisek przeciw Jezusowi, jak Jego prosta, "królewska" droga zderza się z pokrętnymi działaniami wrogów.
Zdjęcia:
Następnie udali się do Betanii - w katedrze wyobrażonej przez kaplicę św. Elżbiety. To dom przyjaciół Jezusa, który wypełnił się zapachem olejku, jakim - zgodnie z Ewangelią św. Marka - nieznana z imienia kobieta namaściła Jego głowę (w katedralnej kaplicy namaszczony nim został ołtarz). Nieco wcześniej w Betanii "pachniało" inaczej. Marta czwartego dnia od śmierci swego brata Łazarza mówiła: "Już cuchnie". Teraz, zamiast woni śmierci, czuć tu woń miłości, serdeczności, przyjaźni.
- My także chcemy być przyjaciółmi Chrystusa, śpiewać Mu z naszych serc, głosić Jego piękno - mówił bp Maciej, by po chwili ze wszystkimi modlić się Psalmem 45 - pieśnią weselną opiewającą zaślubiny króla - obrazem zaślubin Chrystusa i Jego Kościoła.
Tuż potem usłyszeli jednak dźwięk srebrników i wysłuchali historii zdrady Judasza, człowieka, który wybrał "zapach rozpaczy i śmierci". - Cienka jest granica między pragnieniem towarzyszenia Panu a pokusą, by Go zdradzić. Trzeba czuwać... - zachęcał biskup. Czy i my nie mamy swoich "dziedzińców zdrady"?
"Godzina z Jezusem" to nabożeństwo oparte na rozważaniu Ewangelii św. Marka i modlitwie psalmami, a wszystko pośród symbolicznej wędrówki do miejsc przypominających różne etapy paschalnej drogi Jezusa.
