Uczestnicy konferencji „Od Kaspra Elyana do cyberprzestrzeni. 550-lecie druku w języku polskim” mogli przemyśleć to zagadnienie, słuchając wykładu ks. prof. Stanisława Araszczuka na temat dziejów polskiej wersji modlitwy „Ojcze nasz”, na podstawie agend i rytuałów wrocławskich.

Nie tylko łacina

– Geneza modlitwy „Ojcze nasz” w języku polskim w życiu Kościoła katolickiego na Śląsku sięga XV w., a najstarszy znany zapis tej modlitwy pochodzi z roku 1412 i znajduje się w Statutach Wacława Księcia Legnickiego. Pierwsza drukowana modlitwa „Ojcze nasz” ukazała się w 1475 r. we Wrocławiu w tzw. Statutach Elyana, jako część zbioru modlitw w języku polskim – przypomniał w swojej liturgiczno-historycznej analizie.

Zwrócił uwagę, że badacze historii Śląska znajdowali dowody na używanie języka polskiego w duszpasterstwie parafialnym już od najdawniejszych czasów. Choć kluczowa była rola łaciny, stopniowo jednak wprowadzano także do liturgii modlitwy w języku polskim, którym posługiwało się na co dzień wielu mieszkańców Śląska. Działano zgodnie z zasadą, że język, którym się modlimy, jest językiem, w którym myślimy.