Uroczystości rozpoczęły się w greckokatolickiej Katedrze św. Wincentego i św. Jakuba. Liturgii przewodniczył bp Włodzimierz Juszczak, ordynariusz eparchii wrocławsko-koszalińskiej. W modlitwie uczestniczyli nie tylko wierni obrządku bizantyjskiego, ale także duchowni i świeccy Kościoła rzymskokatolickiego oraz ewangelicko-augsburskiego i prawosławnego, co od lat nadaje wrocławskim obchodom wyraźnie ekumeniczny charakter.
Po zakończeniu liturgii kilkaset osób wyruszyło w procesji na Bulwar Dunikowskiego. Tam, nad „żywą wodą” Odry, odbył się centralny obrzęd – jordańskie poświęcenie wody.
W ceremonii wzięli udział duchowni różnych wyznań chrześcijańskich, wśród nich bp Maciej Małyga oraz przedstawiciele Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Wspólna modlitwa, zanurzenie krzyża w wodzie, znak krzyża czyniony nad rzeką, okadzenie i symboliczne gesty sprawiły, że nadodrzańska przestrzeń na chwilę nabrała głębokiego, sakralnego wymiaru.
- W tradycji wschodniej Epifania jest związana właśnie z Jordanem, z momentem, w którym Ojciec objawia światu Syna. Zachód celebruje Objawienie Pańskie w innym kontekście, bo przez przybycie Trzech Mędrców, ale sens pozostaje ten sam: Jezus zostaje ukazany jako Zbawiciel. I w Kościele Zachodnim i Wschodnim objawia się wtedy Trójca Święta - tłumaczy bp Włodzimierz Juszczak.
Zaznacza, że zarówno Kościół rzymskokatolicki, jak i greckokatolicki świętują to samo objawienie.
- Kościół łaciński mówi o przybyciu Trzech Mędrców, którzy poznają w Dzieciątku Jezus Mesjasza. Kościół Wschodni objawienie łączy z chrztem Chrystusa w Jordanie - dodaje bp Juszczak.
Bardzo charakterystycznym momentem było wypuszczenie przez duchownych różnych wyznań chrześcijańskich gołębi, symbolizowały one Ducha Świętego, który wstąpił w Jezusa w postaci gołębicy podczas chrztu w Jordanie.
Po raz drugi grekokatolicy w Polsce świętowali według kalendarza gregoriańskiego, dzięki czemu uroczystość Objawienia Pańskiego została przeżyta wspólnie z Kościołem rzymskokatolickim. Ten gest jedności wybrzmiewa szczególnie mocno właśnie nad Odrą - podczas modlitwy, błogosławieństwa wody i wypuszczenia gołębi jako znaku pokoju.
Poświęcona woda, zgodnie z tradycją, została spożyta przez duchownych, a następnie wierni mogli się nią pokropić, napić jej lub zabrać do domów. Dla wielu uczestników był to moment osobistej modlitwy i duchowego umocnienia.
We Wrocławiu wschodnia tradycja Święta Jordanu trwa już od dwóch dekad i stała się ważnym świadectwem wiary oraz ekumenicznego spotkania chrześcijan. Po raz kolejny pokazała, że liturgia może wyjść poza mury świątyni i stać się czytelnym, wspólnym znakiem wiary w przestrzeni miasta.
