Wydarzenie stało się nie tylko religijnym przeżyciem, ale również symbolicznym powrotem do dawnych tradycji pielgrzymkowych, które przed wojną były w tym regionie bardzo żywe, szczególnie w okresie lipcowych odpustów. Wpisało się również w jubileusz 350-lecia klasztoru w Głębowicach.
Pielgrzymka rozpoczęła się od adoracji Najświętszego Sakramentu w parafii pw. św. Wawrzyńca w Wołowie. Po godzinie ósmej rano wierni, zebrani w jednym zwartym szyku, ruszyli przez centrum miasta w stronę Głębowic. Wśród uczestników były całe rodziny, dzieci, młodzież i seniorzy. Najstarszą pątniczką okazała się 90-letnia Helena Such, dla której pielgrzymowanie od lat stanowi ważną część życia duchowego.
ZOBACZ ZDJĘCIA:
- Czterdzieści dwa razy szłam z Wrocławia na Jasną Górę. Pielgrzyma przez całe życie ciągnie do pielgrzymki i tęskni za tym doświadczeniem. Dlatego wykorzystuję każdą okazję, by wejść na pielgrzymi szlak. Dopóki Bóg daje mi siłę, chodzę. Lubię się modlić, a na pielgrzymce robi się to wyjątkowo dobrze. To dla mnie bardzo ważne - opowiada pani Helena.
Jak wspomina, swoją przygodę z pielgrzymowaniem rozpoczęła jeszcze jako młoda mama, podczas drugiej edycji Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej na Jasną Górę. Później tą samą drogą podążyły także jej dzieci.
Wraz z wiernymi szli duszpasterze parafii pw. św. Wawrzyńca - proboszcz ks. Stanisław Małysa oraz wikariusz ks. Piotr Zaryczański. To właśnie oni byli inicjatorami wydarzenia i podkreślają, że pielgrzymka ma być początkiem odradzającego się ruchu pielgrzymkowego w regionie.
- Staramy się rozkręcić ten ruch pielgrzymkowy. To także pierwsza piesza pielgrzymka od momentu, kiedy abp Józef Kupny ustanowił w Głębowicach sanktuarium - zaznacza ks. Piotr Zaryczański.
Dla wielu uczestników wydarzenie miało również wymiar bardzo osobisty. Paulina Kasztelaniec-Charzewska podkreśla, że choć od dwóch lat mieszka na terenie parafii św. Wawrzyńca w Wołowie, to jej serce nadal mocno związane jest z Głębowicami, gdzie się wychowała od urodzenia.
- To dla nas wyjątkowa pielgrzymka, bo zarówno miejsce startu, jak i mety są nam bardzo bliskie. Idziemy całą rodziną - z mężem i dziećmi. Uważamy, że to świetna inicjatywa i chcemy uczestniczyć w niej co roku - deklaruje żona i mama.
Dodatkowego znaczenia dla niej nadała pielgrzymce data 16 maja. Tego dnia swoje urodziny obchodziłaby jej zmarła matka chrzestna, pochodząca z parafii św. Wawrzyńca.
- Była niesamowitym człowiekiem. Dzisiejszą pielgrzymkę ofiarujemy właśnie w jej intencji, prosząc o dar nieba - dodaje Paulina.
Nie wszyscy decyzję o wyruszeniu podjęli z wyprzedzeniem. Anna z parafii w Wińsku przyznaje, że do ostatniej chwili wahała się ze względu na prognozowaną pogodę.
- Zapowiadali deszcz i trochę mnie to wystraszyło, ale rano postanowiłam jednak iść. Uważam, że takie lokalne, mniejsze pielgrzymki są bardzo potrzebne. Widać sporo ludzi, wiele znajomych twarzy. Sama uczestniczyłam wcześniej w Ekstremalnej Drodze Krzyżowej do Głębowic i pielgrzymkach na Jasną Górę. Po prostu lubię tę formę modlitwy - opowiada pątniczka.
Uczestnicy zgodnie podkreślali, że właśnie lokalne inicjatywy pielgrzymkowe odpowiadają dziś na ważne potrzeby społeczne i duchowe.
- Ludzie szukają odskoczni od codzienności, chwili wyciszenia, okazji do refleksji. Trasa jest przystępna, więc każdy może spróbować swoich sił. A nawet jeśli pogoda się pogorszy, zawsze można wrócić, bo jesteśmy blisko domu - z uśmiechem oznajmia Krystyna Krzeszowiec z parafii pw. św. Karola Boromeusza w Wołowie.
Na potrzebę wspólnoty zwraca uwagę również Barbara Hyla.
- Takie pielgrzymowanie integruje ludzi, a tego dziś bardzo brakuje. Każdy siedzi osobno z telefonem w ręku, zamknięty w swoim świecie. Tutaj możemy porozmawiać, pobyć razem, wyciszyć się. Współczesne tempo życia bardzo nas obciąża. Ja sama jestem emerytką, ale jeszcze pracuję. Jeśli tylko zdrowie pozwala, warto podejmować trud pieszego pielgrzymowania. To coś dobrego zarówno dla ciała, jak i ducha - podkreśla pani Barbara.
Pomysł organizacji pielgrzymki nie pojawił się przypadkowo. Już podczas Wielkiego Postu parafia św. Wawrzyńca zorganizowała pieszą Drogę Krzyżową na dystansie około 10 kilometrów. Wydarzenie okazało się ogromnym sukcesem frekwencyjnym i pokazało, jak wielka jest potrzeba wspólnej modlitwy w drodze.
- Traktowaliśmy to jako pewnego rodzaju sprawdzian. Myśleliśmy, że przyjdzie może 100-150 osób, tymczasem wyruszyło około 500 uczestników. Co ciekawe, przygotowaliśmy duży brzozowy krzyż, ale początkowo zdecydowaliśmy, że zostanie pod kościołem. Tymczasem przed pierwszą stacją zobaczyłem, że kilku mężczyzn spontanicznie postanowiło zabrać go ze sobą. To było naprawdę poruszające doświadczenie - wspomina ks. Małysa.
Po tamtym wydarzeniu zrodził się pomysł kolejnego wspólnego pielgrzymowania - tym razem do Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Głębowicach.
- Cieszymy się, że możemy wędrować właśnie do Matki Bożej Szkaplerznej. W naszym kościele znajduje się jej piękny zabytkowy obraz. Chcemy integrować parafię, modlić się za rodziny, za diecezję, szczególnie w tym niełatwym czasie. Wierni mówią dziś bardzo wyraźnie, że nie potrzebują jedynie medialnych emocji i ciągłych „igrzysk”, ale pokoju, pojednania i wyciszenia. I właśnie to niesie ze sobą pielgrzymka - podsumowuje proboszcz z Wołowa.
