Nowy numer 48/2020 Archiwum

Ogniem i wodą w katedrze

Otwieranie tryptyku, ogień krzesany z kamienia oraz obchodzenie ogniska i chrzcielnicy to tylko niektóre z obrzędów, które towarzyszyły najważniejszej celebracji liturgicznej w całym roku.

Cisza śmierci

Liturgia Wielkiej Soboty tradycyjnie uznawana była za dzień ciszy i czuwania przy grobie Jezusa Chrystusa, zgodnie z treścią starożytnej homilii na Świętą i Wielką Sobotę anonimowego autora: „Wielka cisza spowiła ziemię, wielka na niej cisza i pustka. Cisza wielka, bo Król zasnął. Ziemia się przelękła i zamilkła, bo Bóg zasnął w ludzkim ciele, a wzbudził tych, którzy spali od wieków”.

We wrocławskim kościele partykularnym odmawiano w dzień Wielkiej Soboty, tak jak przez całe Triduum Paschalne, Ciemną Jutrznię. Służba Boża obejmowała także następujące ceremonie: poświęcenie ognia, liturgię słowa, poświęcenie wody, Mszę św. a także pewne specyficzne formy dramatyzacji tzw. podniesienie krzyża (łac. elevatio crucis) i wizytację grobu (łac. visitatio sepulchri).

Splendor tryptyku

Po zakończeniu porannych śpiewów brewiarzowych, służba kościelna dekorowała katedrę. Odsłaniano skrzydła tryptyku - ołtarza głównego zamkniętego na cały okres Wielkiego Postu. Co ciekawe zwyczaj ten zachował się do dnia dzisiejszego w naszej katedrze i w kaplicy seminarium duchownego. Myślą przewodnią tej tradycji jest przeżywanie okresu postu i pokuty także w odniesieniu do ludzkiego zmysłu wzroku. W uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego odsłaniana była część centralna nastawy ołtarza szafiastego, która ukazywała zebranym swój splendor i piękno, tak jak cała odnowiona przez Chrystusa, dzięki Jego paschalnej ofierze, rzeczywistość stworzonego świata. Zgodnie z przepisami podręcznika dla służby kościelnej, w kościele katedralnym ustawiano chorągwie, a mensa ołtarza nakrywana była zielonym obrusem. Po dokonaniu odpowiednich przygotowań duchowni zgromadzeni w stallach celebrowali dalsze modlitwy Liturii Godzin.

Ogień krzesany z kamienia

Kolejnym istotnym obrzędem niosącym głęboką symbolikę prawdy o dziele odkupienia ludzkości dokonanym przez Jezusa Chrystusa jest w liturgii Wigilii Paschalnej poświęcenie ognia. Dokonywało się ono przy wejściu głównym do katedry, chyba że nie sprzyjała temu pogoda, wtedy dokonywano tego rytu w środku - zapewne w przedsionku, bądź kruchcie. Warto zaznaczyć, że ogień miał być krzesany naturalnie z kamieni.

czytaj dalej na następnej stronie


Polub nas, a nie przegapisz żadnej naszej informacji:

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama