Stacja X — Odarcie z szat

Żołnierze zaś, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć.

Biczowanie i ciężar krzyża; upokorzenie i umęczenie… Czyż można bardziej znienawidzić człowieka? Tak. Okazuje się, że można, odrzeć z szat, pozbawić godności.

Rodzi się pytanie skąd w człowieku tyle nienawiści? Co Jezus uczynił złego, by tak bardzo zmaltretować Jego ciało? To dokonuje się każdego dnia. Codziennie słyszymy o tych, którzy odzierani są z szat, którym próbuje się odebrać godność bycia człowiekiem w imię chorej pełnej nienawiści ideologii.

Może i my odzieramy innych z szat dobrego imienia, z szat godności dziecka Bożego? Jezus pokazuje nam, że chociaż można człowieka upokorzyć i zniszczyć to, co zewnętrzne, to Miłości nie da się wyrwać z serca.

Nie ma takiego zła, którego Bóg – jeśli Mu je oddamy - nie mógłby pokonać w naszym życiu… bo wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki.

Panie Jezu, daj mi łaskę stawania w obronie ludzkiej godności, bym nigdy nie odzierał z szat drugiego człowieka.